Frontstuur confrontatie

Isuzu NPR85
Wendbaar en goedkoop, maar gedateerd

De aanschafprijs van de Isuzu ligt beduidend lager dan die van de twee andere geteste trucks, wat voor veel bedrijven aantrekkelijk is, omdat het kapitaalbeslag dan minder is. Als het gaat om duurzaamheid en betrouwbaarheid doet de Isuzu niet onder voor de beide andere merken: de 100.000 km garantie die de importeur biedt, onderstreept dat. Keerzijde van de medaille is dat het basisontwerp van de Isuzu al weer heel wat jaartjes meegaat. Aan de buitenkant zie je dat niet zo, want de vernieuwde koplampen en de grote voorruit - de grootste van allemaal - geven de Isuzu een modern uiterlijk. Maar als je kijkt naar bijvoorbeeld de schuifjesbediening van de verwarming en de ventilatie, de hoog geplaatste pook of de ruitensproeiervulopening binnen in de cabine, dan herken je daarin het design uit de jaren negentig. Ook de afwezigheid van afstandsbediening voor de portieren en de bij het uitstappen weinig functionele trede, zijn daar voorbeelden van. Eveneens niet ergonomisch is de openingshoek van de portieren: negentig graden lijkt natuurlijk heel royaal, maar je moet wel helemaal uit de auto hangen om dan nog de deurgreep te kunnen pakken. Sympathiek en veelal ook nuttig zijn enkele gadgets die Isuzu aanbiedt: de (standaard) pieper bij achteruitrijden, de ‘NEES'-schakelautomaat (meerprijs), de standaard terugrolrem en de eveneens standaard motorrem. De standaard spiegels zijn lekker groot, maar wel met ietwat fragiele beugels aan de cabine bevestigd. De draaicirkel van de Isuzu is de kortste en dat is bij het rijden aan de wendbaarheid goed te merken. Vlot is de Isuzu ook, maar de motor heeft dan ook het hoogste koppel. Verder valt bij de prestaties en specificaties op dat de Isuzu een redelijk brandstofverbruik scoort (zeker ge- zien de afwezigheid van een dakspoiler!), een laag eigen gewicht heeft en een geluidsniveau produceert dat op een voor zulke bestelauto's normaal niveau zit. Het dealernetwerk van Isuzu is nog in opbouw en dat betekent dat de wagen niet op iedere hoek van de straat te koop is of kan worden onderhouden.

Mitsubishi Canter 3C15
Duurder, maar ook stil en lekker zuinig

De Mitsubishi Canter is al sinds de jaren zeventig een bekende verschijning op de Nederlandse wegen. De wagen wordt tegenwoordig in Portugal gebouwd en bij het ontwerp kun je zien dat rekening wordt gehouden met de Europese wensen. Zo is de vernieuwde Canter de enige van het drietal waarvan de versnellingspook in het dashboard is geplaatst. De pook zit daardoor beter binnen handbereik. Bezwaar is wel het rare, onlogische schakelpatroon van de zesbak: de eerste versnelling zit links onderin, de zesde rechts bovenin. In de praktijk is het het makkelijkst om in de tweede versnelling weg te rijden. De drie litermotor kan dat makkelijk aan. Ook de gekozen kleuren en materialen van dashboard en interieur komen overeen met de Europese smaak. Dat zelfde geldt eveneens voor de buitenspiegels en de robuuste bevestiging daarvan. Plezierig is de hoeveelheid opbergruimte in de Canter: boven de voorruit bevinden zich twee grote bakken met gaten in de bodem zodat je kunt zien wat er in ligt, een grote open bak in het dashboard en een tableau met documentenknijper als je de leuning van de middelste stoel opklapt. Een beetje knullig is dat de asbakken in de portieren zijn gemonteerd, maar anderzijds zijn rokers een uitstervend ras. De Canter heeft een mogelijkheid om van binnenuit centraal de beide portieren te vergrendelen, maar geen afstandsbediende portiersloten. Die is tegen meerprijs wél te krijgen. Comfortabel is verder dat de gordelbevestigingen in hoogte verstelbaar zijn. Bij de prestaties valt op dat de Canter het laagste brandstofverbruik haalt. De fraaie dakspoiler, die ook de zijkanten netjes afdicht, helpt daar lekker aan mee. Eveneens laag vergeleken met de anderen is het geluidsniveau. Veel te hoog is daarentegen de afwijking van de kilometerteller. Ten slotte is de aanschafprijs van de Mitsubishi Canter wat hoger maar wij vinden dat gezien het gebodene aanvaardbaar. De wagen wordt in ons land onder andere verkocht door truckdealers waardoor men zeker is van professionele service.

 

Nissan Cabstar 150.35.340
Comfortabel en verrassend licht, maar niet echt stil

Niettegenstaande zijn Japanse naam is de Nissan Cabstar het meest Euro- pees van het geteste drietal. De wagen werd ontworpen in Spanje en wordt daar ook gebouwd. De Cabstar geeft de berijder echt het gevoel in een truck te zitten en niet in een grote bestelauto. Dat geldt overigens niet voor het in- en uitstappen, want dat gaat bij de Cabstar het makkelijkst van alle drie geteste auto's. Opvallend en uitermate plezierig is de zee aan opbergruimte die de cabine biedt: boven de voorruit, op het dashboard, in het dashboard, onder het dashboard, achter de bijrijdersbank, er komt geen eind aan. Slim zijn ook de gekoelde bekerhouders. De Cabstar heeft een zesbak die absoluut het plezierigst schakelt van alle drie geteste trucks: het schakelpatroon is prima en de transmissieverhoudingen kloppen. Een sympathieke voorziening is ook bij deze truck de "hill start" terugrolrem die de truck stilzet op hellingen. Ook bij de Nissan zijn afwerking van het interieur en materiaalkeuze overeenkomstig de Europese smaak. De Nissan was als enige van airco voorzien, maar daarvoor moet wel extra worden betaald. Dat geldt ook voor de centrale portiervergrendeling en de elektrisch bediende spiegels. Het lijstje van extra's voor de Nissan Cabstar is tamelijk lang en bevat ook nog een geveerde chauffeursstoel. Het lijstje kritiekpunten is kort: het wat hoge geluidsniveau moet worden genoemd alhoewel dat beslist niet als storend wordt ervaren. Ook de in het midden iets verhoogde bijrijdersbank is niet ideaal. Het enige minpunt dat we echt hinderlijk vonden is dat onder de zitting van de chauffeursstoel een uitsteeksel zit dat in de rechterbil van de chauffeur prikt. Vermeldenswaard is de nogal forse afwijking naar beneden toe van de snelheidsmeter. Dat scheelt natuurlijk wel bekeuringen, maar het is niet zoals het hoort. De kilometerteller is daarentegen uitermate nauwkeurig. Ten slotte is het brandstofverbruik wat aan de hoge kant, zeker gezien de driedimensionale dakspoiler op de Nissan.

Conclusie

Wendbaar en licht. Maar veilig?

In het algemeen valt er over het comfort niet te klagen, hoewel er duidelijke verschillen zijn. Ook het laadvermogen en de veiligheid verdienen aandacht.
Het feit dat de inzittende recht boven de vooras zit, merk je wel als je over een slechte spoorwegovergang rijdt, maar in het algemeen is dat geen probleem. Wie dat toch vindt kan bij twee van de drie merken (Mitsubishi en Nissan/Renault) tegen meerprijs een geveerde chauffeursstoel bestellen waarvan het gewicht instelbaar is. In- en uitstappen is bij frontstuurtrucks wat lastiger dan bij bestelauto's waar je achter de vooras zit. Alle drie de auto's hebben instaptreden, maar bij geen van de drie gebruik je die eigenlijk echt. De treden zitten gewoon te ver naar voren. Het grote gemak van alle drie de auto's is dat frontstuur in stadswerk een stuk plezieriger is. De draaicirkel is korter, de chauffeur kijkt direct op de weg en de verhouding tussen laadlengte en totale lengte is een stuk gunstiger omdat je nu eenmaal één tot anderhalve meter ‘neus' mist. Het grote nadeel van frontstuur is de veiligheid bij botsingen. Nissan/Renault en Mitsubishi hebben erg veel werk verzet om die passieve veiligheid te vergroten. Beide hebben verstevigingsbalken in deuren en bodemplaat van de cabine. De Isuzu heeft dat niet, maar er mag van worden uitgegaan dat het nieuwe model dat men binnenkort op de markt zal brengen op dit punt is verbeterd. Maar ook al zijn er wel verstevigingen aangebracht, je kunt je nauwelijks voorstellen dat een frontstuurtruck bij frontale aanrijdingen net zo veilig is als een bedrijfsauto waar de eerste klap wordt opgevangen door een motorblok van een paar honderd kilo. Nissan/Renault claimt dit overigens wel. Een ander veiligheidsaspect betreft de passieve veiligheid. De wagens kunnen alle drie wel met ABS worden geleverd maar een voorziening als ESP, ofwel Electronic Stability Program staat bij geen van de merken op de optielijst. ESP voorkomt dat een voertuig kantelt wanneer met te hoge snelheid een bocht aangesneden wordt. Een tweede serieus probleem met dit concept bedrijfsauto is het geringe laadvermogen. Door het eigen gewicht van de laadbak resteert er veelal niet meer dan 500 kg laadvermogen en soms zelfs nog minder. Technisch kunnen alle auto's makkelijk meer gewicht hebben, maar de wet is nu eenmaal de beperking. Wanneer men op overbelading betrapt wordt, zijn de boetes niet mals. Men wordt - afhankelijk van de goede of slechte wil van oom agent - niet alleen bekeurd voor overbelading maar ook voor het niet hebben van een tachograaf en het rijden zonder groot rijbewijs en chauffeursdiploma. Er zijn gevallen bekend waarbij de boete opliep tot meer dan 3000 euro. Om hier risico's te nemen is niet aan te bevelen. Bij Mitsubishi is er de uitwijkmogelijkheid naar de Clixtar-versie van de Canter die de importeur samen met Veldhuizen Wagenbouw uit Groenekan ontwikkelde. Nissan ontwikkelde voor de Cabstar geen Clixtar-versie omdat men daarvoor de iets grotere Atleon gebruikt. Wie echter lichte en volumineuze goederen vervoert en veel in stedelijke gebieden rijdt, heeft aan een frontstuurtruck met een laadbak een uitermate handzaam en veelzijdig inzetbaar voertuig.

 

Voor de specifieke testuitslagen kunt u deze pdf bekijken:

Multitest-frontstuur-confrontatie.

 

Klik op onderstaande afbeeldingen voor een vergrote versie.