Iveco Stralis AD 190S27 FP-D

CAN-Bus techniek, een ellenlange onderhoudsinterval waarbij volstaan kan worden met minerale olie, een moderne en ruime cabine en een automatisch schakelende transmissie die als maatstaf voor de industrie kan worden gezien. Ziehier de ingrediënten die de Stralis kenmerken. Bij het wegrijden op de stadsroute valt meteen op hoe snel en soepel samen met ZF ontwikkelde automaat schakelt. Er is wel eens een geluidje te horen inde laagste gangen, maar de Stralis komt zonder ook maar de geringste inspanning van de chauffeur vlot van zijn plek. Daar komt bij dat de Eurotronic-software de motor tussengas laat geven bij het terugschakelen. Dit leidt niet tot hinderlijk geloei, zoals we in het verleden bij een ander merk moesten constateren, maar een mooi kort en effectief tussengas, waardoor terugschakelen soepeler en makkelijker verloopt. Het groene gebied van de toerenteller loopt van 1200 tot en met 2.000 toeren. Dat is nogal een eind en over de helft van het werkzame toerengebied, van duizend tot en met 1.720 krukastoeren, is het maximum koppel beschikbaar van 1.115 Newtonmeter. Logisch dus dat bij de Eurotronic, twaalf gangenruim voldoende zijn.
Wie wil kan een handgeschakelde negenbak van ZF kiezen. Dat lijkt ons niet eens zo'n gek ideevoor de èchte kostencontrollers onderons maar dan moet de chauffeur natuurlijk wel aan het werk. De 7,8 liter motor, die werd geïntroduceerd als Cursor 8 in de truckgeneratie die aan de Stralis voorafging, valt op door zijn forse prestaties bij een relatief gering slagvolume. En dan is deze versie van 273 pk nog maar de minst krachtige. De klant kan ook uitvoeringen bestellen die 310 en zelfs 352 pk leveren. Een klein motorblok betekent minder eigen gewicht en dus meer laadvermogen. Het vermogen van 273 pk komt mede tot stand doordat Iveco, ook weer als eerste, een turbo monteert die is voorzien van een variabele geometrie. Techniek waar de concurrentie niet op zegt te vertrouwen maar die Iveco-klanten onmiskenbaar alweer heel wat jaartjes van dienst is zonder dat er wordt gerept over noemenswaardige problemen. De variabele turbo is een typisch kenmerk van de Cursor-motoren.
Nog zo'n kenerk is een inspuitsysteem dat werkt met pompverstuivers. Natuurlijk, die zijn in de Europese truckbouw nog in de meerderheid, maar de meerderheid van kleine snellopende dieselmotoren voor lichtere bedrijfswagens en personenwagens zijn bijna zonder uitzondering voorzien van een common rail systeem. Iveco wacht daar wellicht nog even mee tot het zich in de woelige wereld van Euro 4 en 5 uitlaatgasnormen stort. De Italianen staan vooralsnog in deze kwestie op het standpunt dat men er het beste aan doet, zo van Euro 3 over te schakelen op Euro 5. Tijdens de RAI en vast al eerder, volgt hierover uitsluitsel. Als gekozen wordt voor synthetische olie kan de onderhoudsinterval omhoog naar maar liefst 150.000 kilometer. In de praktijk komt dit bij dit type voertuig neer op ongeveer eens per jaar naar de smeerkuil. De motor van deze testauto is dus nog in Euro-3 uitvoering.

Variatie
Uit de leverbare achterasreducties werd gekozen voor de Rockwell achteras met een eindoverbrenging van 3,7: 1 heeft, wat neer komt op 1.450 toeren per minuut bij 80 km/h. De Eurotronic-transmissie staat daarbij in de hoogste gang en dat is een prise-directe. Iveco kan de achteras nog met drie varianten leveren op de eindreductie, afhankelijk van de inzet van deze bakwagen. De achterwielen hebben trommelremmen waardoor er helaas geen EBS mogelijk is. Op zich is dat niet zo'n probleem maar het betekent wel dat ook geen elektronische stabiliteitssystemen leverbaar is.
Iveco zette voor deze test een uitvoering in waarvan beide assen luchtgeveerd zijn. Bij een ‘losse' bakwagen is het vanuit comfort oogpunt niet echt nodig beide assen met lucht te veren, mits er natuurlijk sprake is van forse lastwisselingen. Dan zijn gelijkblijvende rij-eigenschappen wel zo prettig en vooral ook veilig. In de type-aanduiding staan de letters ‘FP' voor Fully Pneumatic en de ‘D' staat voor Distribution, wat betekent dat er lage banden van de 70- serie gemonteerd zijn. Dit is voor niet Benelux-landen bij 22,5 inch wielen een ongebruikelijke maat.

Temperament
Iveco is goed beschouwd een conglomeraat van diverse Europese merken, met productievestigingen in alle belangrijke EU-staten. Toch is er nog sprake van Latijns temperament, bijvoorbeeld bij de keuze kleuren en stoffen voor het interieur. Rode stoelen, nee, dat is voor zover wij weten nog niet eerder vertoond. Een frisse kleur staat niet eens slecht in een licht interieur als dit, maar had dan kobaltblauw gekozen. Dat heeft tenminste nog de uitstraling van betrouwbaarheid.
Nu bestaat de kans dat in de nuchtere lage landen chauffeurs en in het ergste geval ondernemers, op de te frivole stoelkleuren afknappen. Dit is ook jammer omdat Iveco er een interieur van heeft gemaakt dat stijl en functionaliteit goed combineert. Kijk bijvoorbeeld naar de locatie van de handrem, die neemt nauwelijks ruimte in  het interieur. Ernaast heeft Iveco een houder voor de gsm geplaatst en achter de handrem een bekerhouder. De positie van voorname bedieningsfuncties en de lay-out van de voornaamste informatiebronnen is goed doordacht. Alleen de middenconsole is te uniform uitgevoerd: alle knoppen lijken op elkaar. Eenmaal gewend is dat geen probleem maar nieuwkomers moeten even zoeken naar waar welke functie zit. Daarbij zijn de bedieningsknoppen voor ventilatie wat te laag gepositioneerd en zijn die knoppen bovendien aan de kleine kant. De algehele indruk is tenslotte dat het interieur doordacht is, kijk maar naar de extra lage zijruit in de portieren. Maar de rode stoelen en eerlijk gezegd ook de materialen van het interieur ogen wat te goedkoop. Wel ontstaat daardoor een zeer licht interieur.

‘Geheimtip'
Met een brandstofverbruik van ruim 1 op 4, om precies te zijn 1 op 4,16, doet de Stralis het zoals we verwachtten helemaal niet slecht. En daarmee ontpopt de stille en snelle Stralis zich, net als zijn grotere broer, tot wat de Duitser noemt een ‘Geheimtip' in dit segment. Ga maar na: CAN-Bus techniek, ultra- moderne aandrijflijn, een stille, comfortabele, in dit geval vollucht geveerde auto die compleet is uitgerust. Met een prima verbruiksresultaat en een dito comfort. Kortom, deze Stralis laat zien hoe een distributietruck in de 21e eeuw hoort te zijn.

Voor de specifieke testuitslagen kunt u deze pdf bekijken:

Test-Iveco-Stralis-AD-190S27-FP-D.

Klik op onderstaande afbeeldingen voor een vergrote versie.