Ga naar hoofdinhoud

Column: Postiljon

De column van transportadvocaat Han Vallenduuk over ‘postiljonvervoer’ maakte online de tongen los. Op veler verzoek hierbij de complete column exclusief op TTM.nl.

Hotel Herberg de Lindehoeve bij Venlo biedt een ‘postiljon’-dienst aan. Chauffeurs die op hun max zaten qua rijtijd of  hun rusttijd moesten genieten, konden daar de vrachtwagen neerzetten – en dus slapen – en een verse chauffeur loste in Nederland. Eindelijk heeft iemand het begrepen dacht ik. In essentie is dit vrijwel de enig reële oplossing van de rij- en rusttijdenproblematiek.

Daartegen ingebrachte bezwaren zijn natuurlijk in voldoende mate aanwezig. Ik denk dat ik een boekenkastvol heb. Maar al die problemen zijn wel oplosbaar. Sommigen in bepaalde deelmarkten staan met hun rug tegen de muur. Ik hoor van een vervoerder dat zijn boeterapport voor rij- en rusttijden  opgeteld  zal uitkomen op rond de 1 miljoen euro. Natuurlijk die man blijft opereren op een wijze die anno 2013 echt niet meer kan. De roep om een postiljonsysteem bestaat al zeker 40 jaar. Op 7 februari 1974 spreekt Staatssecretaris van Hulten in de Tweede Kamer de wens uit dat men in het vervoer ‘over moet gaan van het Vallenduukmarktsysteemdenken in een planningsysteem.’ In de pers uit de tijd kwam toen de kreet ‘postiljonvervoer’ naar boven. Waarom het er nog steeds niet is kan ik u wel vertellen. Met name FNV verzet zich er al veertig jaar tegen. Waarom? De internationale chauffeur verdient minder en wil zijn ‘eigen’ auto niet delen. Dus als er al met vingertjes naar werkgevers wordt gewezen, zoals laatst weer met een poll in Nieuwsblad Transport, dan ook naar die chauffeurs en FNV. De eersten zijn de feitelijke daders van een ernstig verkeersongeval en de bond is medeschuldig omdat zij categorisch weigert mee te werken   aan innovatieve arbeidssystemen in de CAO.

Aan de andere kant roepen de vakbonden voortdurend dat die schandalige werkgevers de chauffeurs onder druk zetten waardoor zij  teveel werken, de veiligheid in gevaar brengen, en dodelijke ongelukken veroorzaken. De eerste die over een postiljonsysteem met de FNV botste was de fa. Streng in Apeldoorn. Zijn tegenstrever was bestuurder Joop Hengst van FNV Bondgenoten. Het zal eind jaren 70, begin jaren 80 zijn geweest. De chauffeurs moesten van Streng voor een rit naar Zwitserland, nadat hun rijtijd erop zat ergens in Zuid-Duitsland hun wagen overgeven en in een hotel gaan slapen. Mooi niet, daar stak FNV, ik meen onder druk van een  zogenaamd wilde staking een stokje voor. In de jaren daarop kan ik verhalen van een reeks experimenten op basis van een even zo grote reeks rapporten, die nimmer hebben geleid tot structurele veranderingen. Heeft u soms al iets gemerkt van het rapport uit 2009 van de Belgische Professor Chris Peeters uit België? Kosten uit SOOB-fonds 1,75 miljoen euro! Slogans daarin: Sociale innovatie. Slimmer werken. Vergroting concurrentievermogen. Bewierookt in het blad van KNV van september 2009: ‘Het zou een nieuwe structuur moeten inleiden; ‘een ander kader voor CAO-onderhandelingen’. ‘Sociaal innovatieve pilotprojecten’ zoals anders inroosteren, postiljonsystemen (jazeker!) , dubbelbemand rijden, omkoppelsystemen etc. Er is niets mee gebeurd.

Dus toen het berichtje over de herberg uit Venlo kwam, twitterde ik: ‘Tsjonge, uit andere hoek dit fantastische initiatief. Hotel biedt vervoerders ‘postiljon’- dienst aan’. En een tweede tweet van mij: ‘Postiljonsysteem kost chauffeurs loon. Benieuwd of vakbonden enthousiast zijn. Rusttijd wordt toch gerespecteerd?’. Deze twee ook gezonden aan het twitter-account van FNV Noord leidde niet meteen tot een reactie, terwijl normaal binnen een paar minuten op mijn tweets wordt gereageerd. Wel tweet @Sandertje: ‘dat wij het ook doen’, zijn vrouw runt een B&B en hij gaat voorladen en dat de chauffeurs een boodschappenwagentje kunnen lenen en dat iedereen enthousiast is. Pas vier (!) dagen later reageert FNV: ‘Als we al in de war raken van wat een herbergier voor plannen heeft met onze sector, zou er wat aan de hand zijn lijkt me’. Een nietszeggend antwoord, waarmee maar weer is aangetoond dat FNV innovatieve oplossingen in het vervoer dwarsboomt. Ja er is zeker wat aan de hand. Als de bedrijfstak er niet uit kan komen, omdat de getalsmatige overmacht van vervoerders met voornamelijk binnenlands transport telkens weer een CAO afsluiten met de vakbonden die innovatie in de weg staan, dan is het niet gek dat van buiten af oplossingen worden aangedragen. Het betekent ook dat een deel van het verloren gegane vervoer kan worden geschreven op het conto van de weigering FNV innovatie in te voeren.

Eén reactie op “Column: Postiljon

  • adrie

    goedendag

    u heeft het over postiljon dat dat iets nieuws tegen het onnodig oponthoud dat rust tijd heet !
    bij transportbedrijf van Overveld uit etten leur ( tvo ) werkt men al meer dan 15 jaar met diverse postiljon ritten naar diverse bestemmingen spanje dit tot alle tevredenheid van de chauffeurs deze zijn na een rit van 2x vier & half uur weer thuis in hun eigen bed

    mvr gr adrie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zorg dat u niets mist. Neem nu een jaarabonnement op TTM.nl met 25% korting. Abonneer