Ga naar hoofdinhoud

Test Scania G410 LNG (buitenlandroute)

LNG is inmiddels een bekend alternatief voor diesel. Het grootste voordeel van motoren die draaien op vloeibaar aardgas is dat ze minder CO2 uitstoten en zijn stiller zijn. Dat biedt kansen voor bijvoorbeeld nachtdistributie. Na de binnenlandroute die we eerder dit jaar reden, gaan we nogmaals op pad met de Scania G410 LNG. Want ook al behoort de G-cabine officieel tot de ‘urban range’, we gaan er toch een dag Duitsland mee in. Pluspunt: we hoeven geen Maut te betalen. [INHOUD | INDEX TTMnl2019_6_56]

Scania wil duurzaam transport stimuleren en heeft zich als doel gesteld om schadelijke uitstoot en het gebruik van fossiele brandstoffen te beperken. Het merk wil voertuigen produceren die stiller, schoner en milieuvriendelijker zijn. Een van de alternatieven is LNG: liquefied natural gas, ofwel vloeibaar methaan (aardgas).

Ten opzichte van een dieseltruck stoot een LNG-truck minder CO2 uit. Over het algemeen geldt ook dat ze zuiniger in verbruik en stiller zijn en de brandstofprijs lager is. En: er hoeft vooralsnog geen Maut voor betaald te worden in Duitsland. Het vraagt wel om een goede planning van de inzet van de trucks, want de infrastructuur voor vloeibaar aardgas is nog niet optimaal, maar daar wordt aan gewerkt.

Speciale tankprocedure

Het is een warme zomerdag als we de (letterlijk) groene Zweedse LNG-testtruck aan de tand voelen. De buitenlandroute door Duitsland begint ditmaal niet bij ons gebruikelijke startpunt, maar bij het LNG-tankstation in Duiven. We gaan rijden met een zonneklep-loze Scania G410 LNG 4×2 met slaapcabine, met daarachter een enigszins aerodynamisch vormgegeven trailer met een totaalgewicht van 40 ton. De opgegeven actieradius ligt rond de 1.000 kilometer, wat we met onze geplande 550 kilometer dus makkelijk gaan halen op een volle tank.

Omdat het ijskoude, vloeibare gas onder hoge druk staat, geldt bij het tanken van LNG een speciale procedure met dito lichaamsbescherming. Ga je als chauffeur met een LNG-truck op pad, dan zal je hiervoor eerst instructies moeten krijgen. Gewapend met handschoenen en een masker, gooit demochauffeur Johan Akkerman onze tank vol. We zijn klaar voor vertrek.

Een stille motor met bougies

Achter de grille schuilt een nieuwe OC13 gasmotor die zijn 410 pk zal moeten inzetten om de heuvelachtige route te trotseren. Het blok is gebaseerd op de bestaande 13-liter motor van Scania en werkt volgens het Otto-principe. Waar normaal verstuivers zitten, zijn nu bougies geplaatst. De onderhoudsinterval is daardoor iets korter en ligt op circa 45.000 kilometer. Goed om te weten: deze gasmotor van Scania voldoet aan de eisen van de PIEK-norm voor geluidsbeperking. Het geluidsniveau blijft dus onder het gestelde maximum van 72 dBA in gebieden met geluidsbeperkingen. Op deze route is dat minder relevant, al is het zoevende in plaats van ‘tokkelende’ geluid ook op de snelweg aangenaam.

In de cabine

In de eerdere distributieroute-test met ‘Iggdrasil’, zoals deze perstruck heet, gaven we al een beschrijving van het cabine-interieur. De indeling is op de chauffeur gericht, wat het een overzichtelijk geheel maakt. De materiaalkeuze is daarbij zeker hoogwaardig te noemen. Er is genoeg opbergruimte aanwezig en aan de bijrijderskant zit een uitklapbaar ‘tafeltje’ ingebouwd. Het stuur is vrij groot en dun, met een afgeplatte onderkant. Aanvullend daarop: de G20-slaapcabine is verkrijgbaar met lage, normale en hoge plafondopties. En omdat de cabine lager op het chassis gemonteerd is, is het makkelijk instappen.

We zijn intussen een aardig stuk onderweg op de Autobahn en ook al kennen we de route, we laten toch het on-board navigatiesysteem én de kaart via Apple Carplay meelopen. Handig, want zo hebben we real time verkeersinformatie voorhanden. Dat zal later geen overbodige luxe blijken…

Voorspellend vermogen

Op de lange stukken rijden we vooral op Adaptive Cruise Control. Een camera en radar houden constant in de gaten wat er voor de auto gebeurt en zo houden we de ruimte tot onze voorligger met een zelfgekozen afstand (in tijd) en maximum snelheid. Daarbij remt de truck ook automatisch, tot zelfs volledige stilstand bij files. ACC is geen onbekende meer, maar wat wel een nieuwe ervaring is, is rijden met de platooning-modus. Zodra de truck voor ons een andere vrachtwagen detecteert, zal hij deze volgen, maar niet ‘blind’, zoals bij ACC. De afstand wordt gevarieerd om de aandrijflijn zo economisch mogelijk te laten draaien. Een soort ACC met elastiek dus. Knap staaltje techniek!

Ook blijkt de Scania een voorspellende gave te hebben: hij weet hoe de weg voor ons loopt en anticipeert daar met Active Prediction (CCAP) op. De vrachtauto kent de hoogtes en afdalingen en hoe die zo efficiënt mogelijk te berijden. Nog voordat we bovenop een helling zijn, laat de auto het gas al iets los om brandstof te besparen en om in de daling niet door de snelheidslimiet heen te vallen. Daarbij wordt de daalsnelheid optimaal gebruikt.  Ineens schiet er een auto voor ons en gaan we vanuit het AEB-remsysteem vol in de ankers. Dat is even schrikken, maar gelukkig kunnen we onze weg ongedeerd vervolgen.

Een uitdagende klim

De nieuwe 13-liter gasmotor is uitgerust met Scania Opticruise, de geautomatiseerde 12+2 versnellingsbak met bereikverandering en splitterversnelling, overdrive, twee kruipversnellingen, twee achteruitversnellingen en retarder (verplicht op LNG-trucks). Hij schakelt soepel, zonder ernstige terugval in snelheid (gemiddeld -200 rpm). Maar als we met een klim bezig zijn, blijkt ‘ie er toch wat moeite mee te hebben en rijden we naar boven met een snelheid van maximaal 40 kilometer per uur. Hierin merk je duidelijk het verschil met een dieselmotor. We ontkomen er dan ook niet aan de voet erbij te gebruiken en de optionele rijmodus ‘Power’ in te schakelen voor korte schakelmomenten. Het brandstofverbruik neemt daardoor toe ten opzichte van Economy en Standard, maar we zijn wel iets sneller.

Lang uitrollen

Tijdens de pauze heeft de standairco zijn werk gedaan en wij vervolgen onze weg in een aangenaam koele truck. We naderen een steile afdaling. Daarop gaat de retarder op standje maximaal, maar korte ingrepen met de voetrem blijken nodig om ‘m verder af te remmen. Dit gebeurt overigens ook wanneer ACC is ingeschakeld. Een gastruck heeft een beter rollend vermogen dan een dieseltruck, dus nog eerder het gas loslaten is de tip en blijkbaar lag onze aanvangssnelheid toch iets te hoog. We laten ‘m onderaan lekker rollen, zodat we ‘gratis’ vooruitgaan. Het is een geruststellende gedachte dat de snelheidsoverschrijding op de bestuurderskaart in deze Scania in principe tot het verleden behoort, want na 40 seconden overschrijding grijpt de retarder automatisch in.

Over remmen gesproken: moeite met de hellingproef? Deze G410 heeft een elektronische parkeerrem met Auto Hold. Als die functie geactiveerd is, blijft de vrachtwagen stil staan tot het gaspedaal weer bediend wordt.

Stau!

En ja hoor, als we tegen het einde van de dag lopen komen we in een gigantische file terecht. Gelukkig kunnen we nog net in de staart van de ‘vollsperrung’ een afrit nemen en binnendoor huiswaarts rijden. Uiteindelijk wisselen we op het laatste stuk toch maar even van plek, omdat niet met de rijtijden in de knel komen.

Het rijden met een gasauto vraagt om een aangepaste rijstijl. Goed anticiperen en voortijdig uitrollen zijn key. De Scania G410 LNG is een vrachtauto die minder snel optrekt dan een dieseltruck, want het koppel is totaal anders verdeeld. We zijn daardoor iets langer onderweg, maar hebben wel minder CO2 uitgestoten en dat is ook wat waard.

Terug bij ons beginpunt laten we de tank weer vollopen met het vloeibare gas. Bijna 150 kilogram gaat erin. Alles doorgerekend komen we op een gemiddeld verbruik van 26,7 kilogram op 100 km. Dat is vergelijkbaar met het verbruik van deze Scania op de binnenlandse testroute (zie pagina 22) en overall gewoon een heel goed resultaat!

Een maand later hebben we de test nogmaals uitgevoerd, ditmaal zonder omleiding, extra stops en noemenswaardige files. De verbruiksresultaten daarvan zijn in dit artikel gepubliceerd.

TEKST: ELINE DE VRIES | FOTO’S: JAN LIEFTINK

#vooruitkijken
#LNG
#karakter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zorg dat u niets mist. Neem nu een jaarabonnement op TTM.nl met 25% korting. Abonneer