500 Punten Test vloottrekkers • TTM.nl Ga naar hoofdinhoud

500 Punten Test vloottrekkers

(JANUARI 2007) – Samen met vaktijdschriften uit zes verschillende Europese landen organiseerde TTM een grote vergelijkingstest. Deze keer lag de focus op zogenaamde ‘vloottrekkers’, ofwel trucks voor internationaal vervoer met slaapcabine en hoog dak.Qua uitrustingsniveau zitten ze nét onder de echte topmodellen.Normaliter kan elke truck maximaal 1000 punten scoren, maar omdat dit keer geen brandstofverbruik kan worden gemeten, is de maximaal haalbare score 500 punten.
 
Mercedes-Benz L-cabine
DAF SpaceCab
MAN TGA XLX
Volvo FH Globetrotter
 

‘Vier verrassende vloottrekkers’
De verschillen in luxe, ruimte en uitvoering worden eigenlijk steeds kleiner, zo is de conclusie na onze driedaagse test in Duitsland. De vier truckmerken die aan de test meededen, bieden inmiddels allemaal schakelaars in het stuurwiel, slimme geautomatiseerde versnellingsbakken die bediend kunnen worden met de handen aan het stuur en zeer informatieve infodisplays. Verder hebben ze allemaal een koelkast aan boord, (vrijwel) stahoogte en uitstekende bedden. Opvallend is wel dat nog geen enkele van de vier deelnemende fabrikanten al gedacht heeft aan een USB-poortje voor een iPod of een mp3-speler. Dat zijn toch apparaten waar steeds meer chauffeurs mee rond lopen. Die digitale muziekdozen schelen een heleboel cd’tjes en doosjes die door de cabine slingeren. Uiteraard zijn er ook verschillen tussen de vier. Gelukkig wel, en die verschillen waren voor ons aanleiding om deze vier merken op een rij te zetten.

De test
De 500 punten test is eigenlijk een ‘halve’ 1000 punten test en dat houdt in dat we geen brandstofverbruik meten. De focus ligt volledig op het interieur en het praktische gebruik van de cabines. Alles wordt opgemeten, vergeleken en uitgetest in en om de trucks en uiteraard proberen we weer om onze standaard chauffeursuitrusting in de cabines te stouwen. Daarbij komen de verschillen boven water in de verschillende ontwerpen. Uiteraard wordt er ook wel degelijk gereden tijdens deze test, maar alleen om het comfort, de vering en de geluidsniveau’s met elkaar te kunnen vergelijken.

Mercedes-Benz L-Cabine:

Degelijke en keurige werkplek

Mercedes Benz heeft een wat afwijkende cabinestrategie als we die vergelijken met de andere drie merken. Waar de rest het onderscheid maakt met het topmodel door een lager dak, zoekt Mercedes Benz het met de Actros in het lager plaatsen van de complete cabine. De L-cabine is in feite exact dezelfde als het Megaspacehuis, alleen dan verder over de motor heen gezakt. Dat resulteert in een opstaptrede minder, maar ook in een hogere motor- tunnel. Aan opbergruimte is er geen gebrek in de Actros L. Er zijn voldoende kastjes, de deurtjes zijn stevig uitgevoerd en overal zit keurig een lampje in. Dat geldt niet alleen in de cabine, maar ook aan de beide zijkanten. De vakken onder het bed zijn ook van binnenuit bereikbaar. Wat ontbreekt is een echt groot vak voor de weekendtas met kleding. Onder het bed zou kunnen, maar dat is niet praktisch. Onze tas met kleding kwam dan ook op het onderbed terecht. Bij dat onderbed vinden we een prachtig nachtkastje en bedieningsknoppen voor dingen als standkachel, ramen en dakluik. Volgens Mercedes slaapt de chauffeur beter op het bovenbed met de fraaie lattenbodem. Daar ontbreekt echter dat fraaie afsluitbare nachtkastje. De bedieningsknoppen kun je in de Actros heel simpel naar het bovenbed verhuizen, daar is over nagedacht. Ook erg fraai is de koelkast met ontbijttafel die onder het bed geschoven kan worden. Keurig ontworpen en zelfs met een mooi lampje in de koelkast, net als thuis. Jammer is wel dat een li- terpak melk niet rechtop kan staan. Verder is de Actros-cabine in de L-uitvoering een keurig afgewerkte cabine. De gebruikte materialen zijn van een mooie kwaliteit en alles ademt klasse uit. Het ontbreekt een beetje aan stahoogte door de motortunnel, maar er is prima mee te leven. De binnenverlichting is nog steeds de mooiste in de branche met die fraaie dimmers. Daardoor is alles uitstekend doseerbaar en kun je licht maken waar en hoe fel je dat zelf wilt. Het dashboard zelf is keurig, goed afleesbaar en logisch ingedeeld. Spannend is het echter beslist niet. Rijden doet de Actros erg comfortabel, maar ook wat bedaagd. Een fel bijtertje is het niet, deze 1944, maar meer een goedmoedige doordouwer. Dat is een gevolg van de V6-motor. Zo’n V-motor geeft gewoon een compleet ander gevoel dan een lijnmotor. Duidelijk merkbaar is de grote stap die dit merk gemaakt heeft met de nieuwe ge- neratie ‘Powershift’-versnellingsbakken. Waar de vorige generatie hier en daar nog om manueel ingrijpen vroeg, is dat nu vrijwel voorbij. De schakeltijden zijn korter geworden en belangrijker nog, foute schakelingen hebben we niet meer kunnen vaststellen.


DAF SpaceCab:

Lastig om een kritische noot te vinden

De nieuwe XF105 in SpaceCab-uitvoering is een stuk minder opvallend ‘nieuw’ dan de Super Space Cab-uitvoering. Vooral met de daklampen is dat echt een opvallende verschijning en dat kun je van de SpaceCab niet zeggen. In de geteste uitvoering, zonder zonneklep, is het een enigszins anonieme auto. De verschillen met de XF95 zitten in de spiegels en in de grille, maar dat ziet alleen een kenner. Toch scoort de XF105 punten, vooral waar het gaat om ruimte, opbergruimte, de omvang van de bedden en de afwerking van het interieur. Alles ziet er bijzonder smaakvol uit en bij de inrichting is veel rekening gehouden met het praktische gebruik. De grote schuiflade onder het bed en de daarnaast geplaatste uitschuifbare koelkast zijn erg handig en ruim. Sterker nog, door de weekendtas in die schuiflade te zetten was de DAF de enige van de vier waarbij het bed niet als opbergruimte hoefde te dienen. De aloude schrijftafel die vanuit de middenconsole geschoven kan worden is ook in de nieuwste generatie DAF’s behouden en dat zal veel chauffeurs tevreden stemmen. Het vernieuwde dashboard ziet er modern uit en is dat ook. Fraaie klokken met aluminium kleurige randen omvatten zowel digitale als analoge informatie en het hele beeld is erg helder en duidelijk. Minpuntjes zijn er ook. Zo zijn er alleen in de deuren uitsparingen voor een blikje cola en verder nergens. Verder kan de chauffeur zich eenvoudig vergissen tussen de schakelaar voor de AS-Tronic en de daar vlak onder geplaatste draaiknop voor de kachel. Dat kan vervelend zijn. De bedden zijn ruim en vooral dik, en ook in de DAF is er een keurig nachtkastje voor persoonlijke spullen. Onze bepakking vindt in de DAF-cabine moeiteloos een plek, inclusief de weekendtas dus. De bovenkasten lijken identiek aan de vorige generatie, maar ze zijn echt volledig nieuw ontworpen. Niet alleen de kleur is anders, maar ook de vormgeving is aangepast. Alles is net wat ronder en binnenin zijn de scherpe kantjes nu verdwenen. Voor wat betreft de hoeveelheid opbergruimte en de praktische mogelijkheden daarvan scoort de DAF gewoon de hoogste punten in deze test. Nieuw in de XF105 is dat de bediening van de bak en de handrem verhuisden naar letterlijk meer voor de hand liggende plekken. Tijdens de testrit blijkt de DAF ook een uiterst comfortabel en voorspelbaar voertuig. De nieuwe spiegels geven een prima beeld en eigenlijk is het lastig om kritiek te verzinnen. Okay, er zou iets meer respons in het rempedaal mogen zitten, en de nieuwe spiegels blokkeren wat direct zicht. Dat is een rechtstreeks gevolg van de stijltjes in de zijruiten. Zonder die stijltjes zouden de spiegels wat naar achteren kunnen, waardoor er vrij zicht ontstaat tussen A-stijl en het spiegelhuis. Een ander puntje betreft de opbergvakken die van buitenaf bereikbaar zijn. Die vakken zijn erg ruim, maar de klepjes zouden wel wat ruimer mogen. Het kratje past er prima in, alleen niet van buitenaf. Voor de rest is de XF105 een topper die zich uitstekend kan meten met de directe concurrentie.


MAN XLX:
Lager, maar nog steeds riant
Met de vorig jaar geïntroduceerde XLX-cabine heeft MAN nu ook een hoge, brede cabine met een middelhoog dak, kortom een echt vlootmodel. Aan de buitenkant moet je twee keer kijken, maar het meest kenmerkende is dat de hoge voorruit van de XXL plaats heeft gemaakt voor een exemplaar met een wat bescheidener omvang. Hoe fraai die hoge ruit ook is, en hoe geweldig de uitzichten ook zijn vanuit de XXL, je doet er niet iedere chauffeur een plezier meer. Door een wat lagere voorruit toe te passen konden de bovenkasten uit de XXL een stuk zakken, en meteen daarboven begint het dak. Hierdoor is ook aan de binnenkant het verschil met het topmodel niet opvallend. De zijruitjes boven de deuren missen, en inderdaad heb je wat minder stahoogte in de XLX, maar het is nog steeds een riante cabine. In onze line-up is het zelfs de grootste waar het gaat om de inhoud. Zelf kan ik er met mijn ruim 190 centimeter vrijwel rechtop in staan, zeker bij het dakluik. De koelkast is mooi ruim en heeft twee slimme deksels. Fraai is ook de ontbijttafel die aan de koelkast vast zit. Het hele apparaat staat op een rail en kan onder het bed geschoven worden, maar niet helemaal. Daardoor neemt hij toch ruimte in. Wat ook ruimte neemt, is de console naast de bestuurdersstoel. Daar vin- den we de schakelaar voor de bediening van de AS- Tronic, de handrem en allemaal dingen die eigenlijk bij het bed zouden moeten zitten. Kortom, schakel- en handrem- functies naar het dashboard, en weg met die console. Het ruimtegevoel zou er op vooruit gaan. Belangrijker nog is dat je dan meer profiteert van de vrijwel vlakke vloer. Een ander minpuntje is dat er geen ‘nachtkastje’ is voor persoonlijke spullen. De bodems van de bovenkasten zijn tegenwoordig bekleed met een laagje stof waardoor het gerammel verleden tijd is. Verder is de bedrading in de kastjes aangepakt. Het dashboard is nog steeds geen voorbeeld van overzichte- lijkheid, maar lelijk is het niet. De afwerking van de truck die wij testten, was in ieder geval al stukken beter dan vroeger. Verder is er het nieuwe, erg fraaie stuurwiel. Met al die schakelaars is het een lust voor het oog. Tijdens de testrit over smalle boerenweggetjes, door krappe dorpjes en over Bundesstrassen gedraagt de MAN zich voorbeeldig. Het overzicht is goed, de spiegels voldoen uitstekend en de AS-Tronic geeft ondanks de vele krappe bochten en bergen totaal geen reden om manueel in te grijpen. De cabine is vrijwel vrij van rolneigingen en de vering gedraagt zich voor- beeldig. Ook het geluidsniveau in de cabine is prettig laag, alleen dringt er een wat rauw geluid door bij een bepaald toerental.


VOLVO FH Globetrotter:

Prettig maatje voor lange reizen

De FH Globetrotter-cabine kennen we al wat langer en het fraaie aerodynamische ontwerp is nog steeds mateloos populair. Boven de Globetrotter heeft Volvo nog een XL-uitvoering in de aanbieding, maar het verschil met de geteste ‘normale’ Globetrotter is niet groot. Als chauffeur kom je niks tekort in de Volvo, maar er zijn vandaag de dag ruimere cabines. De ver naar binnen hellende voorruit gaat ten koste van de op- bergruimte boven die ruit. De opbergvakken onder het bed zijn uitsluitend van buitenaf bereikbaar, maar wel mooi ruim en keurig verlicht. De koelkast zit in een schuiflade onder het bed. Die plek is goed, alleen is de Volvo-oplossing niet de meest handige. De koelkast is wat ondiep en de handgreep zit zo ver van de chauffeur af dat je vrij lange armen moet hebben bij dorst onderweg. Verder zit er een vrij zinloos vriesvakje in, en dat gaat ten koste van de ruimte in het koelvak. Het dashboard is eenvoudig uitgevoerd en rustig aan de ogen. De gebruikte materialen in het interieur doen wat plasticachtig aan. Het paneeltje bovenop het dashboard bijvoorbeeld brengt soms rammels ten gehore en dat is jammer. Op dat paneel is een klein bakje aangebracht voor persoonlijke spullen en dat zou heel eenvoudig een keer zo groot kunnen. Plek voor klein spul rondom de werkplek is er gewoon onvoldoende, dat stelden we al eerder vast. Voordeel in de uitvoering met twee bedden is dat er een extra opbergvakje naast de stoel is. Dat fungeert tevens als opstap naar het bovenbed. Onderweg op de testroute valt in de eerste plaats toch weer de wat meer beweeglijke Volvo-cabine op. Ze hebben er alles aan gedaan en het is inmiddels enorm verbeterd, maar de Volvo-cabine vertoont nog steeds de meeste rolneigingen van de vier geteste trucks. Of dat erg is? Dat valt wel mee. Het went snel en het positieve ervan is dat je als chauffeur wel even een seintje krijgt als je wat snel een bocht in duikt. Het goede nieuws is dat de vering van de vooras inmiddels helemaal onder controle is. De Volvo laat zich niet van de wijs brengen door de oneffenheden in het wegdek en het is gewoon een zeer comfortabel voertuig. Dat, in combinatie met de nog steeds onovertroffen I-Shift maakt van deze FH dan ook een favoriet van een deel van het testpanel. De Volvo hangt prima aan het gas, schakelt steeds net voordat je zelf wilt ingrijpen en vertoont een zeer prettig weggedrag. Een punt wat wel opvalt is het directe zicht rondom. De erg fraaie zonneklep is erg aanwezig en de grote spiegelhuizen nemen nog steeds te veel direct zicht weg. Op rotondes is het gewoon even extra opletten geblazen en je moet daarbij echt even om de spiegelhuizen heen kijken. Voor de rest wordt wel duidelijk waarom de FH nog steeds een grote chauffeursvriend is. Het is namelijk nog steeds een erg prettig maatje voor lange reizen.


Conclusie:

Dicht bij elkaar, toch een winnaar

Ze zitten dicht bij elkaar, maar de winnaar is na zorgvuldig plussen en minnen de Mercedes-Benz Actros met de L-cabine. Naast alle metingen worden er door de deelnemende journalisten punten gegeven voor heel veel verschillende zaken en uit de optelsom daarvan komt de Actros als winnaar uit de bus. De tweede plaats wordt gedeeld door de DAF XF105 en de Volvo FH Globetrotter. De Actros scoort op verschillende puntjes gewoon net wat beter dan de DAF en de Volvo. Voorbeelden van minpuntjes in de DAF zijn de niet verstelbare ventilatie voor de zijruiten, de stijltjes in de deuren en de wat onhandige deuropeners aan de buitenkant. Volvo laat punten liggen waar het gaat om leef- en opbergruimte. Als laatste eindigt de MAN XLX. Dit merk is duidelijk aan zet om het interieur wat op te fruiten zeg maar, en dat lijkt ook te gaan gebeuren binnenkort. Opvallend is wel dat de DAF het hoogste scoort als het gaat om de cabine. Opbergruimte, leefruimte en de praktische indeling van dat alles scoren gewoon hoog. De Mercedes is hier tweede, de MAN derde en de Volvo eindigt als laatste op dit punt. Bij het rijden is het de Volvo die de meeste punten scoort, gevolgd door Mercedes en DAF en daarna MAN. Op het gebied van veiligheid, zicht rondom en overzicht wint wederom de Mercedes met Volvo daar achter. DAF pakt hier de derde plaats, gevolgd door MAN. Of die dan ook de minste is van deze vier? Zeker niet, want alle vier hebben ze hun kwaliteiten en nogmaals, de scores liggen wel heel dicht bij elkaar. Een punt wat we niet kunnen meten of waarderen is hoe chauffeurs denken over onze score. Wij doen metingen en vergelijken de cabines op heel veel punten, maar zaken als imago en uitstraling zijn echter heel persoonlijk en worden dan ook niet meegewogen in deze uitslag. Daardoor kan het zomaar zijn dat een chauffeur of eigenrijder voor een ander merk kiest dan degene die hier als eerste uit de bus is gekomen.

 

Voor de specifieke testuitslagen kunt u deze pdf bekijken:

 500-puntentest-vloottrekkers.pdf

Klik op onderstaande afbeeldingen voor een vergrote versie.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zorg dat u niets mist. Neem nu een jaarabonnement op TTM.nl met 25% korting. Abonneer