Nieuws

Zaterdagavond wijdt de NTR een hele uitzending van Andere Tijden aan de positie van de vrachtwagenchauffeur. Vroeger, en hoe dat nu is. De uitzending is op NPO2 en begint om 21.20 uur.

UPDATE: de uitzending is inmiddels achter de rug. Voor wie hem gemist heeft: hij is hier online te zien.

In de jaren 70 en 80 maken de Nederlandse chauffeurs op de Europese wegen de dienst uit. Dan geldt nog: Nederland, distributieland. Die positie is intussen ingenomen door chauffeurs uit Oost-Europa. Minister van Sociale Zaken Lodewijk Asscher ziet Nederlandse chauffeurs verdrongen worden en slaat alarm: Code Oranje! Het idee van open grenzen loopt uit op loonconcurrentie.

Andere Tijden gaat terug naar de tijd dat de Nederlandse truckers nog heer en meester waren op de Europese wegen. Vrijheid! Zelfstandigheid! Altijd weg en je ziet nog eens wat van de wereld. “Ik was vijftig weken per jaar weg, ik reed overal. Door heel Europa en tot in het Midden-Oosten”, zegt oud-truckchauffeur Hub Rekko die de nostalgische chauffeurswebsite transport-history.com beheert.

De vrijheid en ongebondenheid van een baan als chauffeur spreekt in de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw zo tot de verbeelding dat er zelfs televisieseries over worden gemaakt, zoals de Vlaams-Nederlandse serie Transport met Thom Hofman en Sylvia Millecam, begin jaren 80 door de VARA uitgezonden.

Maar was het chauffeursleven nou wel zo romantisch? Zo vrij en onafhankelijk? De truckers zijn lang van huis en maken lange dagen. Aan de grenzen staan ze vaak lang stil. Eind jaren 70 voert de overheid de tachograaf in die registreert hoe lang en hoe snel ze rijden. Want er gebeuren wel heel veel ongelukken, en vaak door oververmoeidheid en te weinig rust.

Lading die stilstaat, levert geen geld op. Dus moeten de chauffeurs vooral doorrijden. En wie zijn loon kan aanvullen met overuren, beurt in die jaren een heel aardig salaris. Dan werkt een chauffeur wel zo’n 70 uur per week. Onderhandelingen gaan dan ook altijd over de betaling van die overuren. “Want hoe zou u het vinden om 80 uur te werken en er 57,5 uitbetaald te krijgen?”, vraagt chauffeur Arie Velthuis tijdens blokkadeacties in 1985. Rieks Hofman uit Delfzijl wordt zelfs door zijn transportbedrijf geschorst, omdat hij aan de acties heeft deelgenomen.

In die jaren moeten goederen nog aan de landsgrenzen worden aangegeven en dat leidt tot oponthoud. Ook mag de chauffeur niet zonder bijbetaling een hele tank diesel van het ene naar het andere land meenemen. “Maar dan gaf je de Franse douane 50 franc, dan was het zo klaar”, vertellen de chauffeurs in Andere Tijden.

Door het opheffen van die binnengrenzen vanaf 1985 verminderen de wachttijden aan de grens. Maar wat begint als vrij vervoer van goederen, leidt ertoe dat ook mensen gemakkelijker over de grens mogen werken. Open grenzen wordt op die manier loonconcurrentie, constateert minister van Sociale Zaken Lodewijk Asscher nu.

Uitzending: zaterdag 28 januari, 21.20 uur, NPO 2
www.anderetijden.nl

 

11 reacties op “Online TV: Andere tijden – Vrije jongens op de weg

  1. Th Roverts schreef:

    Dat waren nog mooie tijden.wel veel wachttijden aan grenzen en pakken documenten vergunningen loopbriefjes tanksheine enz maar beter dan tegenwoordig.ik heb in 1987 nog 13 dagen op fe vluchtstrook gestaan met 1500 collega chauffeurs voor de Brennerpas.en er stonden er nog 2000 voor de Mont Blanc.

  2. NABOTH CORNELIS VAN LUIJK schreef:

    In die tijd had men al de voorlopers van de Oostblokkers. Stouff international en Onatra, die waren ook soms maanden van huis. Toen Stouff failliet ging blokkeerden de chauffeurs met hun wagens de gehele Mont Blanc tunnel, dat zie ik nu niet meer gebeuren.Het was soms wel lachen met die mannen, het waren bijna allemaal oud legionnairs, dus je kon ze beter maar te vriend houden, ze hadden allemaal een groot mes of pistool bij. Ja, dat waren toch leuke tijden want je maakte nog eens wat mee.

  3. Matth schreef:

    Dat was de mooiste tijd van mijn leven als ik het nu bekijk vind ik het collegiale weg dat was toen anders dat was ook het mooie van het beroep je wis wanneer dat je ging maar precies zeggen van thuis komen dat wis je niet in de avond zat je altijd met vrienden bij mekaar ook kon je altijd een vreemde nl chauffeur herkennen aan zijn pakje shag wat was het een heerlijk leven Ik zou het zo weer doen maar niet in deze tijd wat was het mooi

  4. Jan Heemskerk schreef:

    Ben ook van de oude garde en ik weet zeker wij moesten harder werken maar de band onderling was heel sterk

    • Henk schreef:

      Jan,
      Helemaal mee eens, ook je meeste Nederlandse collega,s laten je gewoon barsten.
      Kijk alleen maar naar de agressie op de weg. Het zijn bijna allemaal egoïsten geworden en het smoesje ik sta onder druk/mag niet van mijn baas, ONZIN.

      Door vroeger aan te leggen op de bekende chauffeurscafe,s en gedwongen stops aan de grens moest je je tijd wel doorbrengen in het cafe, waar de prijzen acceptabel waren en er gewoon een gesprek kwam. Je was gewoon sociaal bezig.

      Alles is onpersoonlijk geworden, jammer en komt echt niet terug.

  5. Cor Arnouts schreef:

    Ja dat waren mooie tijden ’s maandag ’s laden bij Dupont Dordrecht dan naar de grens Wuustwezel TIR maken en dan Rekkem TIR afwerken bij de Belgische en Franse douane dan naar Le Perthus.grens idem hetzelfde en dan naar Zone Franca Barcelona vrijmaken…..lossen en dan sinasappeltjes laden bij Valencia en terug met hetzelfde ritueel naar Holland.

  6. Henk schreef:

    Wat zijn mooie tijden ? Je wist niet beter en je had vrijheid, meer dan nu.
    Maar kijk eerst eens na het materiaal, je wilt toch niet meer in een 120 pk Daf torpedo rijden met 20 ton buizen. Ik niet meer, pas geleden nog ingezeten voor een trucktour. Meteen genezen. Koud, tochtig, dubbel clushen, half uur voor je aan de 78 zit.
    Het bedrijf waar ik nu nog werk (ben 66) doet exclusief transport en wij zijn zo ongeveer de enige Nederlandse trucks met Nederlandse chauffeurs die je door heel Europa ziet rijden. Ik zeg altijd na Parijs en Frankfurt houdt het op. Ergenis is zeker geen leuke routiers meer, want omrijden is er niet meer bij. Volle vuile parkeerplaatsen, je moet ’s middags al plannen waar je moet gaan staan. Je zit de hele dag alleen maar te rekenen. Toch wil ik niet terug naar vroeger, en denk zeker als het materiaal niet veranderd was en er nog grenzen waren dat ik nu niet meer op de truck had gezeten en nu kan ik nog wel enkele jaren door, en dit is op vrijwillige basis, gewoon omdat ik het nog leuk vind.

    • Renard schreef:

      Duitse chauffeurs zeiden destijds dat achter Frankfurt het Midden Oosten al begon, zo corrupt waren de diverse ambtenaren. Wie herinnert zich niet Schroder aan Bergh/Autoweg en Otto aan de Poppe, twee ambtenaren die blanco Tankscheins verkochten en nadat ze zelf door de mand waren gevallen zeer fanatiek waren geworden tegen chauffeurs.

  7. Renard schreef:

    Ik heb als int. chauffeur leuke en minder leuke dingen meegemaakt. Ik ben in veel landen geweest en heb veel gezien en vooral geleerd. Maar ik zou het toch niet weer over willen doen. Door mijn werk ben ik invalide geworden en dat was het allemaal niet waard. Aan mijn werk heb ik een mooi huis en een leuke bankrekening overgehouden, waardoor ik mij als AOW’er nu toch het één en ander permitteren kan. Maar mijn ideaal om nog een paar leuke reizen te maken heb ik allang opgegeven. Maar ik leef nog. Buiten mijn schuld ben ik in 1984 betrokken geraakt bij een enorme kettingbotsing Engeland in de dichte mist, waarbij ik voor mijn neus enkele mensen levend heb zien verbranden omdat ze in hun voertuigen bekneld zaten.

  8. PietvdVoort schreef:

    Ook ik heb een mooie tijd gehad!!! In die jaren zestig en zeventig met vee naar Parijs/Abattoir La-Vilette of Vaugirard voor Buitelaar uit Rijswijk ZH..Heb ik tien jaar gewerkt….Als Chauffeur van Dijco-naar Huntington -Glasgow of Rouen/Le Havre ,of met vlees en of groenten naar de oude Hallen in het mooie Paris….
    De jaren bij de Geest Line (10 jaar) de Rome transporten met cosmetica (revlon)
    Wekelijks gingen we, twee jaar lang…De Berlijn transporten en/of naar Polen..
    De Marseille transporten (sigaretten ) in de haven lossen (levensgevaarlijk daar met die paffers….)
    De diverse Oostblok transporten( vanaf 1970) met paarden voor Maassluis, ik ben tientallen keren geweest in die jaren vanaf Hongarijen en/of Joegoslaviè…

  9. Piet van der Voort schreef:

    De veetransporten vanuit Maassluis jaren zestig zal ik nooit vergeten gedurende tien jaar; de veetransporten vanaf alle veemarkten in Nederland toen had je nog 14 veemarkten..De paarden transporten vanuit het voormalig Oostblok vanaf 1969 t/m 1990 naar de manege in Maassluis onvergetelijk!!! Ook de Geest Line Transporten vanaf 1965 (containers) door geheel Europa allemaal toen vanuit Maassluis vanaf de Geest schepen onvergetelijk: Maassluis was in de jaren zestig en zeventig de grootste exporthaven van groenten uit het Westland (Waling van Geest) maar ook de grootste import en doorvoerhaven van levend vee van Europa gedurende een kleine tien jaar, vee van Frans Buitelaar een van de twee zonen van Dhr Jo Buitelaar uit het Zuid-Hollandse Rijswijk, Frans kocht de beesten op de Britse catllemarkten en verscheepte vanaf Boston (lincs)..OA de Geest schepen vervoerden tien duizenden runderen naar Holland maar er vaarden veel meer coasters met koeien; totaal zo’n 28 veeschepen vaarden er toen wekelijks naar Maassluis…Wat een prachtige tijd voor mij en voor vele Maassluizers onvergetelijk!!

    PietvdVoort: Gewerkt 10 jaar Buitelaar; 10 jaar internationaal chauffeur Geest Line daarna 27 jaar ECT Rotterdam….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

x
Mis niet langer het laatste nieuws

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief.

Inschrijven