Nieuws

Verbetering van mobiliteit en vervoer is een hoeksteen van de Europese integratie, maar de verminderde investeringen in de vervoersinfrastructuur hebben de modernisering van het vervoersnetwerk van de EU afgeremd. Dit wordt gesteld in een nieuw overzicht (‘landscape review’) van de Europese Rekenkamer.

Lees het complete onderzoeksverslag onderaan dit artikel.

De controleurs stelden vast dat de EU vooruitgang had geboekt bij de ontwikkeling van infrastructuur en de openstelling van de interne vervoersmarkt, maar zij waarschuwen dat de EU zes essentiële uitdagingen moet aanpakken op weg naar verbeterde mobiliteit in de Unie. Deze omvatten het afstemmen van doelstellingen en prioriteiten op de middelen, betere planning, onderhoud van infrastructuur, doeltreffende handhaving, goederenverkeer van de weg houden en het waarborgen van EU-meerwaarde. Het document bevat ook een overzicht van en essentiële feiten over de vervoerssector in de EU, investeringsbehoeften en de beschikbaarheid van middelen, alsmede de stand van zaken van de vijf belangrijkste vervoerswijzen: wegvervoer, spoorvervoer, luchtvaart, binnenvaart en zeevaart.

Vervoer is rechtstreeks van invloed op het dagelijks leven van alle EU-burgers en vormt een strategische sector van de EU-economie: vervoersdiensten zijn goed voor ongeveer 11 miljoen banen. Het ontwikkelen van de vervoersinfrastructuur van de EU vereist een aanzienlijke financiële inspanning. De Europese Commissie schat de totale investeringsbehoeften op dit gebied op ongeveer 130 miljard EUR per jaar, exclusief het onderhoud van vervoersinfrastructuur. Het kernnetwerk van het trans-Europees vervoersnetwerk (TEN-V), een geïntegreerd multimodaal netwerk waarmee personen en goederen snel en gemakkelijk door de EU kunnen worden vervoerd, zal tussen 2021 en 2030 naar schatting ongeveer 500 miljard EUR kosten, een bedrag dat tot ongeveer 1,5 biljoen EUR zal stijgen als het uitgebreide netwerk en andere investeringen in vervoer worden meegerekend.

De verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling, financiering en aanleg van vervoersinfrastructuur ligt hoofdzakelijk bij de lidstaten. De EU verleent steun voor het vervoersbeleid door middel van een scala aan financieringsinstrumenten ter waarde van ongeveer 193 miljard EUR voor de periode 2007 2020. De controleurs waarschuwen dat het tempo van de ontwikkeling van de infrastructuur binnen de EU varieert en dat de kwaliteit en beschikbaarheid van de infrastructuur in sommige gebieden, met name in de oostelijke regio’s, nog steeds achterblijft. Gezien de beperkte beschikbaarheid van overheidsmiddelen na de economische crisis van 2008 wordt een toename van investeringen uit de particuliere sector in strategische vervoersinfrastructuur van essentieel belang geacht om de investeringsachterstand in vervoersinfrastructuur aan te pakken.

“De EU en de lidstaten hebben vooruitgang geboekt bij de ontwikkeling van infrastructuur, maar zij moeten zich nog harder inspannen om de bekende en toekomstige uitdagingen waar de vervoerssector voor staat, aan te pakken”, aldus Ladislav Balko, het lid van de Europese Rekenkamer dat verantwoordelijk is voor dit overzicht. “De verminderde investeringen in de vervoersinfrastructuur hebben de modernisering van het vervoersnetwerk van de EU echter afgeremd, met een gemiddeld investeringsniveau dat ver onder het vereiste niveau ligt.”

Tegelijkertijd is de vervoerssector verantwoordelijk voor ongeveer een kwart van alle broeikasgasemissies en groeit deze uit tot een van de belangrijkste uitdagingen voor de verwezenlijking van de algemene doelstellingen van de EU op het gebied van decarbonisatie, omdat vervoersemissies sinds 2014 weer toenemen. De controleurs constateren dat er al maatregelen zijn voorgesteld om de decarbonisatie van vervoer te versnellen.

Verder zijn automatisering, digitalisering en gedeelde mobiliteit snelgroeiende trends die het potentieel hebben om vervoerssystemen efficiënter te maken. De controleurs benadrukken echter dat nieuwe technologieën en mobiliteitspatronen ook uitdagingen met zich meebrengen met betrekking tot de geschiktheid van het wetgevingskader, privacybescherming, veiligheid, aansprakelijkheid en gegevensbeveiliging.

Al met al moet de EU de volgende zes uitdagingen aanpakken waarmee de vervoerssector wordt geconfronteerd:

  1. relevante en haalbare doelstellingen en prioriteiten op de beschikbare middelen afstemmen;
  2. doeltreffende handhavingsinstrumenten op EU-niveau tot stand brengen om ervoor te zorgen dat de besluiten van de lidstaten inzake infrastructuur beter worden afgestemd op de EU-prioriteiten, met bijzondere aandacht voor grensoverschrijdende trajecten;
  3. de EU-financiering richten op prioriteiten met de hoogste toegevoegde waarde voor de EU;
  4. de planning, uitvoering en monitoring van door de EU gefinancierde projecten verbeteren;
  5. ervoor zorgen dat de vervoersinfrastructuur adequaat wordt onderhouden en duurzaam is;
  6. de inspanningen opvoeren om meer goederen van de weg te halen.

Bijlage

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

x
Mis niet langer het laatste nieuws

Schrijf u nu in voor onze nieuwsbrief.

Inschrijven