MAN was nog een relatief nieuwe naam op de Britse markt toen de 280 werd uitgeroepen tot Truck of the Year 1978. De atmosferische 16.232 was al sinds 1974 leverbaar, maar de ontwerpverbeteringen aan het nieuwe model wisten de jury duidelijk te overtuigen.
Voor deze tweede verkiezing haalde initiatiefnemer Pat Kennett extra Europese expertise in huis, met technische experts uit Nederland, Denemarken en twee uit Duitsland, waarbij Kennett zelf als voorzitter van de jury optrad. In die periode waren deze vier landen samen goed voor zo’n 70 procent van het wegvervoer binnen de Europese Economische Gemeenschap.
Ook de beoordelingscriteria werden aangescherpt. Alleen nieuwe modellen die in de voorafgaande 18 maanden op de markt waren gekomen, kwamen nog in aanmerking. Ze werden beoordeeld op operationele prestaties, technische kwaliteit en kosten.
In januari 1978 werd de MAN 280 uitgeroepen tot winnaar met 29 punten. Daarmee versloeg hij – misschien onverwacht – de nieuwe Volvo F10/F12-serie met twee punten verschil. Hoewel de cabine van Volvo veel lof kreeg, werd de truck als ‘over-geengineerd voor veel gebruikers’ beschouwd. De MAN ging er vandoor met de titel dankzij ‘een weinig spectaculaire formule die grote betrouwbaarheid en een hoge operationele efficiëntie biedt’.
Aan het ontwerp was duidelijk veel aandacht besteed. De nieuwe D.2566MTF-motor was een turboversie van de bestaande 11,4-liter zescilinder-in-lijn, met een langere slag en een nieuwe krukas. De 280 pk sterke motor draaide maximaal 2.200 tpm en behield MAN’s M-systeem met bolvormige verbrandingskamer, aangevuld met nieuwe oliegekoelde zuigers, verbeterde inlaatpoorten en een aangepaste watercirculatie.
In 1977 was ongeveer een derde van alle MAN-trucks en zelfs de helft van de MAN-trekkers uitgerust met de 280-motor. Vanwege zijn stille motporloop kreeg het model al snel de bijnaam ‘The Whisper Truck’.


Als optimale transmissie koos MAN voor de 13-versnellings Fuller Roadranger met stuurkolomschakeling, al was in markten met weerstand tegen constant-mesh-versnellingsbakken ook een ZF-alternatief leverbaar. Standaard werd een MAN-achteras met naafreductie gemonteerd, met overbrengingen van 4,64, 5,22, 5,94 of 6,73, waarbij de twee hoogste verhoudingen het meest werden gebruikt voor wegtransport. De Britse uitvoering, de 16.280, had een achteras van 11 ton, terwijl de Europese 19.280-variant was uitgerust met een 13-tons as en optioneel volledige luchtvering.
Opvallend voor een Truck of the Year was dat de door Saviem ontworpen cabine in 1978 al meer dan tien jaar oud was. Toch was het dankzij het vooruitstrevende ontwerp nog steeds een uitstekende werkplek eind jaren zeventig, met een hoogwaardige interieurafwerking. MAN hertekende bovendien het dashboard voor een optimaal zicht.
Geen enkele truck is echter perfect. Een test uit 1977 van het Britse vakblad Commercial Motor was overwegend positief, maar merkte wel op dat de 16.280 bij deellast rond 40 mph (65 km/h) relatief dorstig was en beter tot zijn recht kwam bij zwaar werk op de snelweg.

