In mijn jeugd was er op een van de eerste commerciële tv-zenders van Nederland de serie Quantum Leap te zien, waarin wetenschapper Sam Beckett na een mislukt experiment onwillig maar eindeloos door de tijd reisde. Tegelijk, zo herinner ik me bijna een halve eeuw later, was er in een tijdschrift of boek een serie die ‘Een jaar later’ heette, waarbij een gezin telkens met een jaar tussenpauze werd gefotografeerd. Het gaf een fascinerend inzicht in wat tijd doet met de mens.
Ik begin hier over omdat ik me besef dat de transportsector op een kritiek punt in de tijd staat. Bedrijfsovernames en bedrijfsbeëindigingen zijn in onze bedrijfstak aan de orde van de dag. Het is niet zo gek, want de energietransitie en digitalisering vereisen veel investering. In geld, maar ook in mankracht. Dat moet je maar op kunnen en willen brengen. Sommige bedrijfseigenaren hikken daar tegenaan, of hebben geen opvolging, en verkopen de zaak. Het zorgt voor wonderlijke nieuwsartikelen op TTM.nl. Wie had een jaar of tien, vijftien geleden ooit gedacht dat een transportgigant als Vos Logistics zou worden overgenomen? Niemand toch?
Het doet mij op deze plek, zoals wel vaker, vervallen in gemijmer. Waar gaat het heen met de transportsector in Nederland? Als grote bedrijven als Vos Logistics worden overgenomen, wat gebeurt er dan met de kleinere ondernemingen? Gaan die straks á la Quantum Leap verloren in de tijd?
Het is ondoenlijk om ver vooruit te kijken, en precies voorspellen wat komen gaat is nog geen mens gelukt. Daarom kijk ik enkel maar naar 2026, en de vrachtwagenheffing. Die gaat al een hele verandering brengen, is te lezen in deze editie van TTM.nl. En dan hebben we nog maar over een jaar later…
#jaarlater
#transitie
#overleven
