De discussie over e-fuels laait weer op, nu een nieuw onderzoek forse kritiek uit op de haalbaarheid ervan als alternatief voor batterij-elektrische voertuigen (BEV’s). Volgens een recent rapport van het Forum Ökologisch-Soziale Marktwirtschaft (FÖS) zijn synthetische brandstoffen ongeschikt voor grootschalige toepassing in personenauto’s en vrachtverkeer. Ondanks hun potentieel in lucht- en scheepvaart, blijven productiebeperkingen, kosten en energie-efficiëntie grote obstakels voor wegtransport.
E-fuels worden geproduceerd door waterstof en CO2 te combineren, een proces dat enorme hoeveelheden groene stroom vereist. Volgens de studie zijn er simpelweg niet genoeg productiefaciliteiten in aanbouw om een significante bijdrage te leveren aan de brandstofvoorziening voor wegtransport. Zelfs in optimistische scenario’s blijft de productie van e-fuels in 2045 beperkt, wat betekent dat hoogstens een klein percentage van het wagenpark ermee kan worden aangedreven. In 2023 wilde de EU nog verbrandingsmotoren op e-fuel toestaan.
Daarnaast spelen de kosten een grote rol. Momenteel liggen de prijzen van e-benzine en e-diesel fors hoger dan fossiele brandstoffen. Hoewel schaalvergroting de kosten zou kunnen drukken, wordt verwacht dat e-fuels in 2050 nog steeds duurder blijven dan elektriciteit voor BEV’s. Voor vrachtvervoerders betekent dit een aanzienlijk hogere brandstofrekening.
Energieverspilling en klimaatimpact
Een ander heikel punt is de energie-efficiëntie. Waar een elektrische vrachtwagen ongeveer 70 procent van de gebruikte energie daadwerkelijk omzet in aandrijving, ligt dat bij een dieseltruck op e-fuels rond de 16 procent. Dit betekent dat er vier tot zes keer zoveel groene stroom nodig is om dezelfde transportprestatie te leveren. Aangezien duurzame energie schaars blijft, stellen experts dat het efficiënter is om direct in te zetten op elektrificatie.
Bovendien blijft de uitstoot een probleem. Hoewel e-fuels theoretisch klimaatneutraal kunnen zijn als het CO2 wordt afgevangen uit de lucht, blijft de realiteit dat verbranding in een verbrandingsmotor nog altijd stikstofoxiden (NOx) en fijnstof produceert, waardoor de milieu- en gezondheidsimpact aanzienlijk blijft.
E-fuels geen alternatief voor het verbod op verbrandingsmotoren
In de EU wordt steeds vaker gepleit voor openheid in technologie in de overgang naar emissievrije mobiliteit. E-fuels worden door sommigen als alternatief voor het verbod op verbrandingsmotoren vanaf 2035 gezien. Echter, zoals het FÖS-rapport onderstreept, zijn e-fuels slechts in beperkte mate inzetbaar. Terwijl ze een belangrijke rol kunnen spelen in luchtvaart en scheepvaart, zijn ze voor personen- en vrachtverkeer simpelweg niet efficiënt genoeg. De productie komt te traag op gang, er zijn te weinig bronnen en de kosten blijven hoog. Dit betekent dat de elektrificatie van wegtransport nog sneller moet worden doorgevoerd om de klimaatdoelstellingen te halen.
De rol van e-fuels in vrachtvervoer
Toch is er een rol voor e-fuels weggelegd, met name in sectoren waar elektrificatie lastig is. Denk aan langeafstandstransporten zonder voldoende laadinfrastructuur, of nichemarkten zoals klassiekers en gespecialiseerde voertuigen. Voor de bredere transportsector blijft de conclusie echter dat batterij-elektrisch en mogelijk waterstof de toekomst zijn.
Het rapport onderstreept dat beleidsmakers en industrie niet moeten rekenen op e-fuels als grootschalige oplossing voor wegtransport. De focus moet liggen op versnelde elektrificatie en infrastructuurontwikkeling. Voor vervoerders betekent dit een duidelijke keuze: tijdig investeren in elektrische en waterstoftechnologie of later geconfronteerd worden met schaarse en dure synthetische brandstoffen.
