In juli 1988 presenteerde Daimler-Benz zijn nieuwe zware truckprogramma en in 1990 behaalde het merk zijn tweede International Truck of the Year-titel, nadat het in 1989 nog had verloren van de Scania 3-serie.
De kwalificatieperiode van 18 maanden bracht de Mercedes-Benz Schwere Klasse – Heavy Class – in 1990 opnieuw in stelling, waarbij de Duitse fabrikant de bovenhand kreeg op de ongelukkige Italianen, die zowel de tweede als derde plaats bezetten met respectievelijk de Iveco TurboDaily en de TurboStar 480.
De SK-serie was een ingrijpend nieuw ontwerp, met nieuwe motoren, transmissies en chassis, gecombineerd met een grondig vernieuwde versie van de NG-cabine uit de vorige generatie.
Het herontworpen chassis bestond uit hoogwaardig treksterk staal en was voorzien van centrale smering. Verstevigingsplaten werden alleen toegepast bij offroad-uitvoeringen. De cabine leek sterk op zijn voorganger, maar was direct herkenbaar aan de aflopende raamlijn in de deuren en het uitgebreide gebruik van kunststof voor onder meer de vergrote grille, hoekpanelen, opstaptreden en spatborden. De cabines maakten gebruik van gegalvaniseerde staaldelen en waren leverbaar in vijf varianten: dagcabine, korte slaapcabine, lange slaapcabine, “Grossraum” en een korte cabine met bovenbed – een configuratie die Mercedes eerder niet had aangeboden.
De SK-serie besloeg een vermogensrange van 260 tot 480 pk en maakte gebruik van vijf varianten van de nieuwe “440-serie” V-motoren. Opvallend voor die tijd was dat de 260 pk- en 290 pk-versies werden aangedreven door de atmosferische OM 442, een 15-liter V8. De turboversie OM 442 A, een 14,6-liter V8, leverde 354 pk, of 480 pk in intergekoelde uitvoering, aangeduid als OM 442 LA. In het midden van het gamma bevond zich de OM 441 LA, een 11-liter V6 met intercooler en een vermogen van 330 pk, die veel indruk maakte op de jury. In de beoordeling werd dit model expliciet genoemd.
De nieuwe V6-motor behield de 90 graden cilinderopstelling, maar kreeg een nieuwe krukas met 30 graden verzette kruktappen, wat zorgde voor een gelijkmatigere ontstekingsvolgorde en een veel rustiger loop dan eerdere Mercedes V6-motoren. Met een aangepaste cilinderkop en inspuitsysteem was de OM 441 LA een zeer compacte krachtbron in de 300 pk-plus klasse, met een lager brandstofverbruik en een sterke concurrentiepositie ten opzichte van onder meer de Volvo FL10 en trucks met Cummins L10-motoren.
Alle SK-wegmodellen vanaf 290 pk waren uitgerust met Mercedes’ eigen 9- of 16-versnellingsbakken, voorzien van pneumatische bediening voor Electronic Power Shift. Optioneel waren systemen als antislipregeling en ABS beschikbaar.
Ook scoorde de Mercedes hoog op onderhoudsintervallen van 45.000 km voor het chassis – dankzij de centrale smering – en op de bouwkwaliteit en afwerking van details zoals elektrische installaties en leidingen. Volgens de jury zijn juist deze componenten vaak de oorzaak van storingen, en daarmee cruciaal voor de betrouwbaarheid.
